Amy, cały świat obiegła informacja o tym, że nie żyjesz. Jak się do tego ustosunkujesz?
Och, to brednie. Podobnie jak Michael Jackson, Kurt Cobain, czy Lech Kaczyński spreparowałam swoją śmierć, by w spokoju wieść dostatnie życie na Błesznie. Na miejsce mojego ostatniego mieszkania wybrałam Imperium Mariusji, a dokładnie ulicę Sadową.
To znaczy, że tak samo jak wspomniane gwiazdy po prostu oszukałaś opinię publiczną?
No, nie da się ukryć. Nawet nie wiecie, ile po spreparowanej śmierci można zarobić. Jackson mi mówił, że w miesiąc po śmierci zarobił więcej, niż przez prawie 30 lat twórczości. A na Błesznie, na emeryturze, myje szyby na BP, i wreszcie odnalazł spokój ducha.
Co cię skłoniło, żeby z tylu miejsc na świecie wybrać akurat Konfederację Narodów Błeszneńskich?
To chyba oczywiste, panie redaktorze. Tutaj jest wszystko, na każdym kroku na nowo odkrywam piękno tego miejsca. W dodatku spotykam się ze znajomymi, Gary Moore mieszka na Wierzbowej, Freddie Mercury obok Biedronki na Lipowej, więc zawsze jest co z nimi robić. A jak zobaczyłam profity z piosenki "Back to Black" po mojej domniemanej śmierci, to się przeżegnałam nogami!
Amy, co dalej z twoją karierą? Bo przecież nie możesz już nagrywać płyt.
Czesiek Niemen miał mi załatwić robotę przy koszeniu trawy na polu golfowym Piotra Konodyby. Praca spokojna, na świeżym powietrzu, a i ryja można podrzeć, jak się jest samemu. A, i oczywiście zawsze ciągnęło mnie do trawy.
Dziękuję bardzo za wywiad.
